Op de tonen van de hits uit de jaren zestig die uit de luidsprekers schalde, werden de mannen van Wielder 1 verzocht plaats te nemen in de kleedkamer. Hier werd het gebruikelijke tactische verhaaltje over de tegenstander verteld door de t/c VV Wijlre. Op het programma stond SVA. Bij het bekijken van de stand voor de wedstrijd werd duidelijk dat Wielder 1 het tegen de (gedeelde) nummer twee opnemen moest. Bij voorbaat een flinke kluif voor de jonge honden.

Na alle rituelen voor de wedstrijd werd er dan toch afgetrapt. Door de korte mandekking van de Wijlrese zijde werd het meteen duidelijk voor SVA dat deze wedstrijd niet bij voorbaat gewonnen was. Na een goed eerste kwartier met enkele kleine kansjes voor Wijlre pakte SVA het overwicht door hun voorstopper verder door te schuiven en hierdoor een man meer te creëren op het middenveld. Na enkele minuten werd deze man echter opgepakt door een terugzakkende Mike Wijnen waardoor Wijlre weer beter in het spel kwam. Dit resulteerde, na goed doorjagen, voor balbezit op het middenveld voor Wijlre. Mike wist wel raad met dit veroverde balletje en zette met een subliem passje in de diepte Serge ‘Pelé’ Malea aan het sprinten. Deze balkunstenaar schoof het leer naast de keeper het doel in. 1-0. Een goed moment voor een goal waardoor Wijlre de eerste helft, op een kopbal van de SVA aanvoerder na, goed doorkwam. De t/c VV Wijlre was echter niet tevreden met het vertoonde spel. In de rust werden dan ook enkele harde noten gekraakt (behalve voor Erwin, bij wie dit al reeds was gebeurd). Door meer druk vooruit te zetten en de duels feller in te gaan wilde Wijlre 1 de klus klaren.

In de tweede helft hetzelfde beeld als in de eerste helft, Wijlre werd enkele keren gevaarlijk met diepte balletjes. Na een goede actie werd Serge ‘Pelé’ Malea weer eens onderuit gehaald door zijn directe tegenstander. Vrij trap. Enkele meters van rand zestien nam John ‘Cappie’ Debets de verantwoording voor de vrije trap op zich. We weten niet of het kwam door de laag staande zon of door de morele steun van zijn geliefde, maar de bal vloog prachtig in de kruising. Een juweeltje. Na deze goal leek het dat Wijlre ging doordrukken om de bevrijdende 3-0 te maken. Het tegendeel was echter waar. Wijlre werd teruggedrongen op eigen helft en moest toezien hoe een aanval van SVA met een sisser afliep doordat de bal huizenhoog over het doel werd getrapt. Bij een vrije trap van SVA kwam de, tot op dat moment nauwelijks geteste, keeper van Wijlre in actie. De bal schoot de zestien in (en met een redding waar Vermeer nog iets van kan leren) hield Remco ‘de panter’ Otten de bal uit het doel. Na deze ‘wake up call’ werd Wijlre weer sterker. Na enkele kansjes te hebben gemist was het dan uiteindelijk toch raak. Mike, die een uitstekende wedstrijd speelde, maakte alweer zijn vierde doelpunt op het eerste van Wijlre. Na een mooi uitgespeelde aanval over de flank mocht hij de bal in het netje prikken. Na deze goal gaf SVA een zee van ruimte weg achter de verdediging. Wijlre had kansen genoeg om er een monster score van te maken. Na een prachtige zeehonden dribbel in de zestien, uitgevoerd door Jules en Tim S., met daarop volgend een omhaal van onze Tim S. werden deze kansen echter niet benut. Tegen het einde van de wedstrijd werden de frustraties van enkele SVA spelers te hoog, waardoor zij nog twee rode kaarten te zien kregen. Al met al een zeer verdiende overwinning.

De ingrediënten: inzet, werken voor elkaar en plezier, moeten zeker worden vastgehouden voor de volgende wedstrijden en trainingen. Als dit gebeurt kan er zo maar nog wat moois ontstaan.