Vandaag moest het gebeuren, bij een overwinning kon Wijlre4 de kampioensvlag hijsen. Niemand wou het laten aankomen op een loodzware laatste wedstrijd tegen het geroutineerde Slenaken3, dus Epen moest vandaag aan de zegekar gebonden worden. Coach Jan besloot de gehele selectie op te roepen, zodat alleen Gaston Schreurs door een ongelukkig geplande vakantie afwezig was.

De talrijke opgekomen Wijlre-supporters zagen een zwak begin van de rood-zwarten, met name de achterhoede stond flink te schutteren, het was dan ook al snel Epen dat via hun spits op 1-0 kwam. Paniek bij de toeschouwers, maar niet bij de spelers. Het antwoord kwam er dan ook meteen, Ben Velthuis probeerde een voorzet af te leveren richting Lars Mehlkop, de bal werd gegrepen door de wind en zeilde over de verbaasde doelman in het netje,1-1. Wijlre rook bloed en ging meteen door, een mooie combinatie tussen Ben en Peter van den Dungen, werd door laatstgenoemde mooi in het hoekje gemikt, 1-2. Alweer Ben leek Wijlre even later in veilige haven te schieten, door na een scrimmage de bal snoeihard binnen te knallen, 1-3. Vlak voor rust was het Lars die een voorzet van Sacha de Block ineens op de pantoffel nam, ruststand 1-4. Hiermee bereikte Lars de mijlpaal van 40 gescoorde doelpunten.

De buit leek halverwege al binnen te zijn, maar het was wederom de Wijlrese achterhoede die Epen nog hoop gaf, de opkomende middenvelder werd door niemand aangepakt, hij liep overal doorheen en liet doelman Chris kansloos, 2-4. De normaal gesproken ijzersterke achterhoede stond erbij en keek erna. Wie anders dan Ben Velthuis besliste even later definitief de wedstrijd door zijn derde doelpunt te scoren en zodoende 2-5 op het scorebord te brengen. De buit was binnen en Wijlre kon nog proberen om de fans te vermaken met doelpunten. Dit zou ook lukken. Eerst was het Hugo van Wersch die een voorzet volgens het boekje met een stuit binnen kopte, 2-6. Hierna was het de beurt aan Martien van Kan die al een aantal weken dicht bij een kopbaldoelpunt was, maar steeds pech had in de afwerking. Martien kroop bij een corner goed voor zijn man en kopte de bal mooi in, 2-7. Coach Jan wisselde er nog flink op los, zodat de gehele selectie vandaag speelminuten kreeg, waarna de scheidsrechter het mooi geweest vond en voor de laatste keer op zijn fluitje blies.

WLDRVEER IS KAMPIOEN............................................

Champagne, bengaals vuur, Coach Jan die meters door de lucht gesmeten werd zorgden meteen al voor enkele onvergetelijke foto's. Na het douchen stapte men in de gereedstaande huifkar, waarin uiteraard uit volle borst gezongen werd. Na aankomst bij clublokaal A gen Baan ging de bierpomp wagenwijd open, en stroomde het gerstenat dat het een lieve lust was. Cafe Hazen-Wijnen en cafe Bemelmans werden ook nog met een bezoek vereerd, waarna de inmiddels in hogere sferen verkerende selectie wederom bij A gen Baan belandde. Tot in de vroege uurtjes werd het feest hier nog voortgezet, totdat uiteindelijk iedereen zich naar huis begaf. Hoewel iedereen?????????? Een telefoontje van de alarmcentrale dwong  cafe-eigenaar Ralf uit bed om te gaan kijken wat er aan de hand was. Op het eerste gezicht leek het cafe leeg, maar wat schetste de verbazing toen Ralf de wc-deur opende? Een slapende wldr4-verdediger bleek de oorzaak van het alarm. Nadat ook deze werd wakker gemaakt keerde de rust weder, en kon iedereen zijn roes uitslapen om weer fit te zijn voor het op maandag gepland staand bezoek aan cafe Oud Wielder.